|
|
Auguste ANGELLIER (1848-1911)
Ο χρυσός φασιανός
Όταν ο Χρυσός Φασιανός φλερτάρει το θηλυκό του,
Και κάνει, για να τον θαμπώσει, ο τροχός, αστράφτει
Φωτιές πιο αστραφτερές από ένα πουλί σε βιτρό.
Σηκώνοντας το χρυσό έμβλημά της, τρίβοντας το καμάρι της
Χρώμα της αυγής και με ραβδώσεις από έβενο ρίγες,
Πρησμένος σε ένα φλογερό κόκκινο θώρακα, περπατά,
Κάθε φτερό σηκώθηκε, αγέρωχα.
Το φτέρωμά του γεμίζει λάμψεις, το μαρμάρινο
Από το μαυρισμένο πράσινο γιακά του, το χρυσό στρίφωμα των πτερυγίων του,
Η ενσάρκωση της πλάτης της, τα αβέβαια μεγαλεία
Από την ουρά του όπου σφιχτοί κόκκοι βερμούρι
Εναλλάσσονται με μαύρες γραμμές σε φόντο
Από πλούσιο, πολυτελές και διαυγές αμέθυστο,
Όλα φωτίζονται, όλα λάμπουν...
... Και, σε αυτά τα κινούμενα μάτια των καθαρών κοσμημάτων
Ενώνοντας, σπάζοντας σε κοσμήματα
Αυτό το μπρούτζο και το ατσάλι και το ασήμι πτύχωση,
Ακόμα τρέχει ένα κινούμενο και μεταβαλλόμενο χρυσό ρίγος,
Που γεννιέται, απλώνεται, φεύγει, συρρικνώνεται, φαρέτρα,
Εκρήγνυται, γλιστράει, πεθαίνει, ρέει, κυματίζει, ξεφλουδίζει,
Απλώνεται σε χρυσό ψάθα, απλώνεται σε χρυσές πλάκες,
Παλλίζει, μαραζώνει, διασκορπίζεται, σκονίζει,
Και ενός άπιαστου και μαγικού δικτύου
Τυλίγει το φλεγόμενο σώμα του πουλιού.
Όταν ο Χρυσός Φασιανός φλερτάρει το θηλυκό του,
Και κάνει, για να τον θαμπώσει, ο τροχός, αστράφτει
Φωτιές πιο αστραφτερές από ένα πουλί σε βιτρό.
Σηκώνοντας το χρυσό έμβλημά της, τρίβοντας το καμάρι της
Χρώμα της αυγής και με ραβδώσεις από έβενο ρίγες,
Πρησμένος σε ένα φλογερό κόκκινο θώρακα, περπατά,
Κάθε φτερό σηκώθηκε, αγέρωχα.
Το φτέρωμά του γεμίζει λάμψεις, το μαρμάρινο
Από το μαυρισμένο πράσινο γιακά του, το χρυσό στρίφωμα των πτερυγίων του,
Η ενσάρκωση της πλάτης της, τα αβέβαια μεγαλεία
Από την ουρά του όπου σφιχτοί κόκκοι βερμούρι
Εναλλάσσονται με μαύρες γραμμές σε φόντο
Από πλούσιο, πολυτελές και διαυγές αμέθυστο,
Όλα φωτίζονται, όλα λάμπουν...
... Και, σε αυτά τα κινούμενα μάτια των καθαρών κοσμημάτων
Ενώνοντας, σπάζοντας σε κοσμήματα
Αυτό το μπρούτζο και το ατσάλι και το ασήμι πτύχωση,
Ακόμα τρέχει ένα κινούμενο και μεταβαλλόμενο χρυσό ρίγος,
Που γεννιέται, απλώνεται, φεύγει, συρρικνώνεται, φαρέτρα,
Εκρήγνυται, γλιστράει, πεθαίνει, ρέει, κυματίζει, ξεφλουδίζει,
Απλώνεται σε χρυσό ψάθα, απλώνεται σε χρυσές πλάκες,
Παλλίζει, μαραζώνει, διασκορπίζεται, σκονίζει,
Και ενός άπιαστου και μαγικού δικτύου
Τυλίγει το φλεγόμενο σώμα του πουλιού.
|
