|
|
Το ρελέ
Όταν ταξιδεύουμε, σταματάμε, βγαίνουμε από το αυτοκίνητο.
Στη συνέχεια, ανάμεσα σε δύο σπίτια πηγαίνουμε σε μια περιπέτεια,
Άλογα, δρόμοι και ζαλισμένα μαστίγια,
Το κουρασμένο μάτι για να δει και το σώμα μουμωμένο.
Και ξαφνικά, σιωπηλός και πράσινος,
Μια υγρή κοιλάδα και καλυμμένο λιλά,
Ένα ρεύμα που κυματίζει ανάμεσα σε λεύκες, -
Και ο δρόμος και ο θόρυβος ξεχαστούν γρήγορα!
Ξαπλώνουμε στο γρασίδι και ακούμε ζωντανά,
Από τη μυρωδιά του πράσινου σανό στον ελεύθερο χρόνο, παίρνουμε μεθυσμένος,
Και χωρίς να σκεφτόμαστε τίποτα, κοιτάμε τους ουρανούς
Αλίμονο! μια φωνή κραυγές: ¿Με το αυτοκίνητο, κύριοι!
Ο Gérard de Nerval, Odelettes
|
