|
|
ενότητα
ανά Μονάδα
από τον Victor Hugo
Από τον ορίζοντα με καφέ λόφους,
Ο ήλιος, αυτό το λουλούδι απεριόριστης λαμπρότητας,
Έβγαλε πάνω από τη γη κατά το ηλιοβασίλεμα.
Μια ταπεινή μαργαρίτα, εκκολαφθεί στην άκρη ενός πεδίου,
Σε ένα γκρίζο τοίχο, που καταρρέει ανάμεσα σε τρελή βρώμη,
Ο Blanche ανθίζει το ειλικρινές της φωτοστέφανο.
Και το μικρό λουλούδι, πάνω από τον παλιό τοίχο,
Κοιτάζοντας, στο αιώνιο γαλάζιο,
Το μεγάλο αστέρι ρίχνει το αθάνατο φως του.
"Και έχω και τα ράφια!" Του είπε.
Από τον ορίζοντα με καφέ λόφους,
Ο ήλιος, αυτό το λουλούδι απεριόριστης λαμπρότητας,
Έβγαλε πάνω από τη γη κατά το ηλιοβασίλεμα.
Μια ταπεινή μαργαρίτα, εκκολαφθεί στην άκρη ενός πεδίου,
Σε ένα γκρίζο τοίχο, που καταρρέει ανάμεσα σε τρελή βρώμη,
Ο Blanche ανθίζει το ειλικρινές της φωτοστέφανο.
Και το μικρό λουλούδι, πάνω από τον παλιό τοίχο,
Κοιτάζοντας, στο αιώνιο γαλάζιο,
Το μεγάλο αστέρι ρίχνει το αθάνατο φως του.
"Και έχω και τα ράφια!" Του είπε.
|
